காகட ஆரதீ கரீதோ சாயிநாத தேவா

பல்லவி

காகட்³ ஆரதீ கரீதோம் ஸாஈநாத்² தே³வா ।

சிந்மயரூப் தா³க²வீம் கே⁴உநி பா³லக்-லகு⁴ஸேவா ॥

சாய்நாத தேவா, உமக்குக் காகட ஆரத்தி செய்கிறேன். உம் குழந்தையின் இந்தச் சிறு சேவையை ஏற்று, உமது சின்மய (தூய உணர்வு) வடிவைக் காட்டுவீராக.

சரணம் 1

காம் க்ரோத்⁴ மத்³ மத்ஸர் ஆடுநீ காங்கடா³ கேலா ।

வைராக்³யாசே தூப் கா⁴லுநீ மீ தோ பி⁴ஜவிலா ।

ஸாஈநாத²கு³ருப⁴க்திஜ்வலநேம் தோ மீ பேடவிலா ।

தத்³வ்ருʼத்தீ ஜாளுநீ கு³ருநேம் ப்ரகாஶ் பாடி³லா ।

த்³வைத்-தமா நாஸூநீ மிளவீ தத்ஸ்வரூபீம் ஜீவா ॥

காமம், குரோதம், மதம், மாற்சரியம் ஆகியவற்றை முறுக்கிக் காகடா (திரி) செய்தேன். வைராக்கியம் எனும் நெய் ஊற்றி அதை நனைத்தேன். சாய்நாத குரு பக்தி எனும் நெருப்பால் அதை ஏற்றினேன். அந்த இயல்புகளை எரித்துக் குரு ஒளி பாய்ச்சினார். இருமை எனும் இருளை அழித்து, ஆன்மாவை அதன் உண்மை வடிவுடன் இணைக்கிறார்.

சரணம் 2

பூ⁴-கே²சர் வ்யாபூநீ அவகே⁴ ஹ்ருʼத்கமலீம் ராஹஸீ ।

தோசி த³த்ததே³வ் தூ ஶிரடீ³ ராஹுநீ பாவஸீ ।

ராஹுநி யேதே² அந்யத்ரஹி தூ ப⁴க்தாம்ஸ்தவ் தா⁴ம்வஸீ ।

நிரஸுநியாம் ஸங்கடா தா³ஸா அநுப⁴வ் தா³விஸீ ।

ந களே த்வல்லீலாஹீ கோண்யா தே³வா வா மாநவா ॥

மண்ணையும் விண்ணையும் நிறைத்து, எல்லோருடைய இதயத் தாமரையிலும் வசிக்கிறீர். ஷிர்டியில் இருந்துகொண்டு அருள்புரியும் அதே தத்ததேவர் நீரே. இங்கே இருந்தபடியே பக்தர்களுக்காக வேறு இடங்களுக்கும் ஓடுகிறீர். அடியார்களின் துன்பங்களை நீக்கி அவர்களுக்கு உமது அனுபவத்தைக் காட்டுகிறீர். உமது லீலையை எந்தத் தேவரும் எந்த மனிதரும் அறிய முடியாது.

சரணம் 3

த்வத்³யஶது³ந்து³பீ⁴நேம் ஸாரேம் அம்ப³ர் ஹேம் கோந்த³லேம் ।

ஸகு³ண் மூர்தி பாஹண்யா ஆதுர் ஜந் ஶிரடீ³ ஆலே ।

ப்ராஶுநி த்வத்³வசநாம்ருʼத் அமுசே தே³ஹபா⁴ந் ஹரபலேம் ।

ஸோடூ³நியாம் து³ரபி⁴மாந் மாநஸ் த்வச்சரணீம் வாஹிலே ।

க்ருʼபா கரூநியாம் ஸாஈமாஉலே தா³ஸ் பத³ரீம் க்⁴யாவா ॥

உமது புகழ் முரசொலியால் வானம் முழுவதும் நிறைந்துவிட்டது. உமது சகுண வடிவைக் காணும் ஆவலுடன் மக்கள் ஷிர்டிக்கு வந்திருக்கிறார்கள். உமது சொல் அமுதத்தைப் பருகி உடல் உணர்வையே மறந்தோம். வீண் அகந்தையை விட்டு, எங்கள் மனதை உமது திருவடிகளில் அர்ப்பணித்தோம். சாய் அன்னையே, அருள்கூர்ந்து இந்த அடியவனை உம் அரவணைப்பில் ஏற்றுக்கொள்ளும்.