శ్రీరామచంద్ర కృపాలు భజు మన

ఛందం 1

శ్రీరామచంద్ర కృపాలు భజు మన్ హరణ్ భవభయ్ దారుణం।

నవకంజ్-లోచన్, కంజ్-ముఖ్, కర్-కంజ్, పద్ కంజారుణం॥

ఓ మనసా, సంసారంలోని భయంకరమైన భయాన్ని హరించే కృపాళువైన శ్రీరామచంద్రుని భజించు. ఆయన కన్నులు అప్పుడే వికసించిన కమలాల వంటివి; ఆయన ముఖం, చేతులు, పాదాలు ఎర్రని కమలాల వంటివి.

ఛందం 2

కందర్ప అగణిత్ అమిత్ ఛవి, నవనీల్ నీరద్ సుందరం।

పట్ పీత్ మానహు తడిత్ రుచి శుచి నౌమి జనక్ సుతావరం॥

ఆయన సౌందర్యం లెక్కలేనంత మంది మన్మథులను మించినది; కొత్త నీలి వర్షమేఘంలా ఆయన సుందరుడు. ఆయన పీతాంబరం మేఘంలో మెరుపులా మెరుస్తోంది. జనకుని కుమార్తెకు పతి అయిన ఆ పవిత్రమూర్తికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.

ఛందం 3

భజు దీనబంధు దినేశ్ దానవ్-దైత్యవంశ్-నికందనం।

రఘునంద్ ఆనందకంద్ కోసలచంద్ దశరథ్ నందనం॥

దీనులకు బంధువు, సూర్యునిలా తేజోమయుడు, రాక్షస వంశాలను నిర్మూలించేవాడు అయిన ఆయనను భజించు; రఘువంశానికి ఆనందం, ఆనందానికి మూలం, కోసల దేశపు చంద్రుడు, దశరథుని కుమారుడు ఆయనే.

ఛందం 4

సిర్ ముకుట్ కుండల్ తిలక్ చారు ఉదార్ అంగ్ విభూషణం।

ఆజానుభుజ్ శర్-చాప్-ధర్, సంగ్రామ్-జిత్-ఖరదూషణం॥

ఆయన శిరస్సుపై కిరీటం, చెవులకు కుండలాలు, నుదుట అందమైన తిలకం, ప్రతి అవయవంపై వైభవమైన ఆభరణాలు ఉన్నాయి. ఆయన భుజాలు మోకాళ్ల వరకు ఉంటాయి; ఆయన ధనుర్బాణాలు ధరించాడు; యుద్ధంలో ఖరదూషణులను జయించాడు.

ముగింపు

ఇతి వదతి తులసీదాస్ శంకర్-శేష్-ముని-మన్-రంజనం।

మమ్ హృదయ్ కంజ్ నివాస్ కురు, కామాది ఖల్-దల్-గంజనం॥

తులసీదాసు ఇలా అంటున్నాడు: శివుడు, ఆదిశేషుడు, మునుల మనస్సులను ఆనందింపజేసేవాడా, కామం మొదలైన దుష్ట శత్రువుల సమూహాన్ని నాశనం చేసేవాడా, నా హృదయకమలంలో నివసించు.