ஸ்ரீராமச்சந்திர கிருபாலு பஜு மன

சந்தம் 1

ஶ்ரீராமசந்த்³ர க்ருʼபாலு ப⁴ஜு மந் ஹரண் ப⁴வப⁴ய் தா³ருணம்।

நவகஞ்ஜ்-லோசந், கஞ்ஜ்-முக்², கர்-கஞ்ஜ், பத்³ கஞ்ஜாருணம்॥

மனமே, உலக வாழ்வின் கொடிய அச்சத்தைப் போக்கும் கருணைமிக்க ஸ்ரீராமச்சந்திரரைப் போற்று. அவர் கண்கள் அப்போதுதான் மலர்ந்த தாமரை போன்றவை; அவர் முகமும் கரங்களும் திருவடிகளும் செந்தாமரை போன்றவை.

சந்தம் 2

கந்த³ர்ப அக³ணித் அமித் ச²வி, நவநீல் நீரத்³ ஸுந்த³ரம்।

பட் பீத் மாநஹு தடி³த் ருசி ஶுசி நௌமி ஜநக் ஸுதாவரம்॥

எண்ணற்ற மன்மதர்களையும் விஞ்சும் அழகு அவருடையது; புதிய கருநீல மழைமேகம் போல் அவர் அழகானவர். அவரது மஞ்சள் பட்டாடை மேகத்தில் மின்னல் போல் ஒளிர்கிறது. ஜனகன் மகளின் மணாளனான அந்தத் தூயவரை நான் வணங்குகிறேன்.

சந்தம் 3

ப⁴ஜு தீ³நப³ந்து⁴ தி³நேஶ் தா³நவ்-தை³த்யவம்ஶ்-நிகந்த³நம்।

ரகு⁴நந்த்³ ஆநந்த³கந்த்³ கோஸலசந்த்³ த³ஶரத்² நந்த³நம்॥

எளியோரின் உறவினர், சூரியன் போல் ஒளிர்பவர், அசுர குலங்களை வேரோடு அழிப்பவர் ஆகிய அவரைப் போற்று; ரகு குலத்தின் ஆனந்தம், ஆனந்தத்தின் மூலம், கோசல நாட்டின் சந்திரன், தசரதனின் மைந்தன் அவரே.

சந்தம் 4

ஸிர் முகுட் குண்ட³ல் திலக் சாரு உதா³ர் அங்க்³ விபூ⁴ஷணம்।

ஆஜாநுபு⁴ஜ் ஶர்-சாப்-த⁴ர், ஸங்க்³ராம்-ஜித்-க²ரதூ³ஷணம்॥

அவர் தலையில் மகுடம், காதுகளில் குண்டலங்கள், நெற்றியில் அழகிய திலகம், ஒவ்வோர் அங்கத்திலும் சிறந்த ஆபரணங்கள். முழங்கால் வரை நீண்ட கரங்கள்; வில்லும் அம்பும் ஏந்தியவர்; போரில் கரனையும் தூஷணனையும் வென்றவர்.

நிறைவு

இதி வத³தி துலஸீதா³ஸ் ஶங்கர்-ஶேஷ்-முநி-மந்-ரஞ்ஜநம்।

மம் ஹ்ருʼத³ய் கஞ்ஜ் நிவாஸ் குரு, காமாதி³ க²ல்-த³ல்-க³ஞ்ஜநம்॥

துளசிதாசர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: சிவன், ஆதிசேஷன், முனிவர்களின் மனங்களை மகிழ்விப்பவரே, காமம் முதலான தீய பகைக் கூட்டத்தை அழிப்பவரே, என் இதயத் தாமரையில் குடிகொள்வீராக.