దశరథకృత శని స్తోత్రం

శ్లోకం 1

నమః కృష్ణాయ నీలాయ శితికంఠనిభాయ చ।

నమః కాలాగ్నిరూపాయ కృతాంతాయ చ వై నమః॥

నల్లనివాడు, నీలవర్ణుడు, శివుని నీలకంఠం వంటి కాంతి కలవాడు అయిన శనిదేవునికి నమస్కారం. కాలాగ్ని రూపుడు, అన్నిటికీ అంతం తెచ్చేవాడు అయిన ఆయనకు నమస్కారం.

శ్లోకం 2

నమో నిర్మాంసదేహాయ దీర్ఘశ్మశ్రుజటాయ చ।

నమో విశాలనేత్రాయ శుష్కోదరభయాకృతే॥

మాంసం లేని సన్నని దేహం, పొడవైన గడ్డం, జటలు కలవానికి నమస్కారం. విశాల నేత్రుడు, ఎండిన ఉదరం, భీకర ఆకృతి కలవానికి నమస్కారం.

శ్లోకం 3

నమః పుష్కలగాత్రాయ స్థూలరోమ్ణేఽథ వై నమః।

నమో దీర్ఘాయ శుష్కాయ కాలదంష్ట్ర నమోఽస్తు తే॥

విశాల శరీరం, దట్టమైన రోమాలు కలవానికి నమస్కారం. పొడవైనవాడు, ఎండిపోయినవాడు అయినవానికి నమస్కారం. కాలుని వంటి కోరలు కలవాడా, నీకు నమస్కారం.

శ్లోకం 4

నమస్తే కోటరాక్షాయ దుర్నిరీక్ష్యాయ వై నమః।

నమో ఘోరాయ రౌద్రాయ భీషణాయ కపాలినే॥

లోతైన కళ్లు కలవాడా, చూడశక్యం కానివాడా, నీకు నమస్కారం. ఘోరుడు, రౌద్రుడు, భీషణుడు, కపాలధారి అయినవానికి నమస్కారం.

శ్లోకం 5

నమస్తే సర్వభక్షాయ వలీముఖ నమోఽస్తు తే।

సూర్యపుత్ర నమస్తేఽస్తు భాస్కరేఽభయదాయ చ॥

అన్నిటినీ కబళించేవాడా, నీకు నమస్కారం; ముడతల ముఖం కలవాడా, నీకు నమస్కారం. సూర్యపుత్రా, అభయమిచ్చే భాస్కరుని కుమారా, నీకు నమస్కారం.

శ్లోకం 6

అధోదృష్టే నమస్తేఽస్తు సంవర్తక నమోఽస్తు తే।

నమో మందగతే తుభ్యం నిస్త్రింశాయ నమోఽస్తు తే॥

కిందికి చూసేవాడా, నీకు నమస్కారం; యుగాంతం తెచ్చే సంవర్తకా, నీకు నమస్కారం. మందగమనుడా, నీకు నమస్కారం; ఖడ్గధారీ, నీకు నమస్కారం.

శ్లోకం 7

తపసా దగ్ధదేహాయ నిత్యం యోగరతాయ చ।

నమో నిత్యం క్షుధార్తాయ అతృప్తాయ చ వై నమః॥

తపస్సుతో దేహం దహించుకుపోయినవాడు, ఎల్లప్పుడూ యోగనిరతుడు అయినవానికి నమస్కారం. ఎప్పుడూ ఆకలితో ఉండేవాడు, ఎన్నడూ తృప్తి చెందనివాడు అయినవానికి నమస్కారం.

శ్లోకం 8

జ్ఞానచక్షుర్నమస్తేఽస్తు కశ్యపాత్మజసూనవే।

తుష్టో దదాసి వై రాజ్యం రుష్టో హరసి తత్క్షణాత్॥

జ్ఞాననేత్రుడా, కశ్యపుని కుమారుడైన సూర్యుని పుత్రుడా, నీకు నమస్కారం. ప్రసన్నుడైతే రాజ్యం ఇస్తావు; కోపిస్తే ఆ క్షణమే హరిస్తావు.

శ్లోకం 9

దేవాసురమనుష్యాశ్చ సిద్ధవిద్యాధరోరగాః।

త్వయా విలోకితాః సర్వే నాశం యాంతి సమూలతః॥

దేవతలు, అసురులు, మనుషులు, సిద్ధులు, విద్యాధరులు, నాగులు: నీ చూపు ఎవరిపై పడినా వారందరూ సమూలంగా నశిస్తారు.

శ్లోకం 10

ప్రసాదం కురు మే దేవ వరార్హోఽహముపాగతః।

ఏవం స్తుతస్తదా సౌరిర్గ్రహరాజో మహాబలః॥

ఓ దేవా, నాపై అనుగ్రహం చూపు; వరానికి అర్హుడనై నీ దగ్గరకు వచ్చాను. ఈ విధంగా స్తుతించబడిన మహాబలుడు, గ్రహరాజు అయిన సూర్యపుత్రుడు శని అప్పుడు (రాజుతో పలికాడు).