சரஸ்வதி தேவி

ரிக் வேதத்தில் சரஸ்வதி உயிர் தரும் பெருநதி; அதே வேதம் அவளை நல்ல சொல்லைத் தூண்டும் தெய்வமாகவும் போற்றுகிறது. காலப்போக்கில் அந்த நதித் தெய்வத்தையே மக்கள் கல்விக்கும் இசைக்கும் உரிய தெய்வமாக வணங்கத் தொடங்கினார்கள். புராணங்கள் அவளைப் படைப்புக் கடவுளான பிரம்மனின் சக்தி என்கின்றன. லட்சுமி, பார்வதியுடன் அவளையும் மூன்று பெருந்தேவியருள் ஒருத்தியாக வணங்குகிறார்கள்.

அவள் வெண்ணிற ஆடை அணிந்து வெண்தாமரை மீது அமர்ந்திருக்கிறாள். கைகளில் வீணை, நூல், ஜபமாலை; அருகில் அன்னம். அன்னம் பாலையும் நீரையும் பிரித்துவிடும் என்பார்கள். அதனால் அது நல்லதையும் கெட்டதையும் பிரித்தறியும் விவேகத்துக்கு அடையாளம்.

வட இந்தியாவில் மாக மாத வளர்பிறைப் பஞ்சமியான வசந்த பஞ்சமி அவளது பண்டிகை; அன்று மஞ்சள் ஆடை அணிந்து வழிபடுவார்கள். தமிழ் இல்லங்களில் நவராத்திரியின் ஒன்பதாம் நாள் சரஸ்வதி பூஜை. அன்று நூல்களையும் கருவிகளையும் அவள் முன் வைத்து வணங்குகிறார்கள். மறுநாள் விஜயதசமியில் குழந்தைகளுக்கு வித்யாரம்பம் செய்கிறார்கள். பல மாணவர்கள் 'யா குந்தேந்து துஷார ஹார தவளா' பிரார்த்தனையுடன் படிக்கத் தொடங்குகிறார்கள்.