ஷிர்டி சாய்பாபா

சாய்பாபா எங்கே பிறந்தார், அவருடைய இயற்பெயர் என்ன என்பது யாருக்கும் உறுதியாகத் தெரியாது. மரபுக் கதையின்படி அவர் இளைஞராக ஷிர்டிக்கு வந்து, சிறிது காலம் சென்றுவிட்டு, சுமார் 1858-இல் ஒரு திருமண ஊர்வலத்துடன் திரும்பினார். கோயில் பூசாரி "யா சாயீ" (வாருங்கள் சாதுவே) என்று வரவேற்றார்; அந்தப் பெயரே நிலைத்தது. பாழடைந்த ஒரு பழைய மசூதியை அவர் தம் இருப்பிடமாக்கி, அதற்குத் துவாரகாமாயி என்று பெயரிட்டு, அங்கே துனி எனும் நெருப்பை அணையாமல் வைத்திருந்தார். ஊரில் பிச்சை எடுத்து உண்டார்; தம்மிடம் வந்தவர்களுக்குத் துனியின் சாம்பலான உதியைக் கொடுத்தார்.

அவர் முஸ்லிம் ஃபகீர் போல உடை அணிந்து அல்லாவின் பெயரைச் சொன்னார்; இந்துப் பக்தர்கள் தமக்கு ஆரத்தி செய்யவும் அனுமதித்தார். இரு மதத்தவரும் அவரிடம் வந்தார்கள், இன்றும் வருகிறார்கள். அவருடைய சொற்கள் சுருக்கமானவை: "அல்லா மாலிக்" (இறைவனே எஜமான்), "ஷ்ரத்தா, சபூரி". பாபா செய்த உதவிகள் பற்றிப் பக்தர்கள் பல கதைகள் சொல்கிறார்கள்; அழைத்தால் அவர் இன்றும் செவிசாய்க்கிறார் என்று நம்புகிறார்கள். அவர் வாழ்க்கையைப் பற்றி அதிகம் அறியப்பட்ட நூல் "ஸ்ரீ சாய் சத்சரித்திரம்"; அதை அவருடைய பக்தர் ஹேமாட்பந்த் மராத்தியில் எழுதினார்.

1918 அக்டோபர் 15, விஜயதசமி அன்று சாய்பாபா சமாதி அடைந்தார். ஷிர்டியில் உள்ள ஒரு கல் கட்டடத்தில் அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்; அதுவே இன்றைய சமாதி மந்திர். ஸ்ரீ சாய்பாபா சன்ஸ்தான் அறக்கட்டளை அதை நிர்வகிக்கிறது. அங்கே தினமும் நான்கு ஆரத்திகள் நடக்கின்றன, விடியலுக்கு முன் காகட் ஆரத்தி முதல் இரவு ஷேஜ் ஆரத்தி வரை.