17-இல் பாடல் 10
கர்வா சௌத் விரதக் கதை: வீராவதி · 10
பி²ர் கரவா சௌத்² ஆயா। இஸ் பா³ர் வீராவதீ நே ஸுப³ஹ் ஸே நிர்ஜல் வ்ரத் ரகா², ஶாம் கோ கரவா ப⁴ரகர் கௌ³ரீ மாம் கீ பூஜா கீ ஔர் கதா² ஸுநீ। ஜப்³ அஸலீ சாந்த்³ நிகலா, தப்³ உஸநே ச²லநீ ஸே சாந்த்³ கோ தே³கா² ஔர் அர்க்⁴ய தி³யா। Phir Karwa Chauth aaya. Is baar Veeravati ne subah se nirjal vrat rakha, shaam ko karva bharkar Gauri Maa ki pooja ki aur katha suni. Jab asli chaand nikla, tab usne chhalni se chaand ko dekha aur arghya diya.
பொருள்
மீண்டும் கர்வா சௌத் வந்தது. இந்த முறை வீராவதி விடியற்காலை முதல் நீர்கூட அருந்தாமல் விரதம் இருந்தாள். மாலையில் கர்வாவை நிரப்பிக் கௌரி அன்னையைப் பூஜித்து, கதை கேட்டாள். உண்மையான நிலவு உதித்ததும் சல்லடை வழியாக நிலவைப் பார்த்து அர்க்கியம் கொடுத்தாள்.
இந்தப் பாடலை மற்ற எழுத்துகளில் படிக்க
- Devanagari
- फिर करवा चौथ आया। इस बार वीरावती ने सुबह से निर्जल व्रत रखा, शाम को करवा भरकर गौरी माँ की पूजा की और कथा सुनी। जब असली चाँद निकला, तब उसने छलनी से चाँद को देखा और अर्घ्य दिया।
- IAST (scholarly)
- phira karavā cautha āyā| isa bāra vīrāvatī ne subaha se nirjala vrata rakhā, śāma ko karavā bharakara gaurī mām̐ kī pūjā kī aura kathā sunī| jaba asalī cām̐da nikalā, taba usane chalanī se cām̐da ko dekhā aura arghya diyā|
- Telugu
- ఫిర్ కరవా చౌథ్ ఆయా। ఇస్ బార్ వీరావతీ నే సుబహ్ సే నిర్జల్ వ్రత్ రఖా, శామ్ కో కరవా భరకర్ గౌరీ మాఁ కీ పూజా కీ ఔర్ కథా సునీ। జబ్ అసలీ చాఁద్ నికలా, తబ్ ఉసనే ఛలనీ సే చాఁద్ కో దేఖా ఔర్ అర్ఘ్య దియా।
- Kannada
- ಫಿರ್ ಕರವಾ ಚೌಥ್ ಆಯಾ। ಇಸ್ ಬಾರ್ ವೀರಾವತೀ ನೇ ಸುಬಹ್ ಸೇ ನಿರ್ಜಲ್ ವ್ರತ್ ರಖಾ, ಶಾಮ್ ಕೋ ಕರವಾ ಭರಕರ್ ಗೌರೀ ಮಾಁ ಕೀ ಪೂಜಾ ಕೀ ಔರ್ ಕಥಾ ಸುನೀ। ಜಬ್ ಅಸಲೀ ಚಾಁದ್ ನಿಕಲಾ, ತಬ್ ಉಸನೇ ಛಲನೀ ಸೇ ಚಾಁದ್ ಕೋ ದೇಖಾ ಔರ್ ಅರ್ಘ್ಯ ದಿಯಾ।
- Malayalam
- ഫിര് കരവാ ചൌഥ് ആയാ। ഇസ് ബാര് വീരാവതീ നേ സുബഹ് സേ നിര്ജല് വ്രത് രഖാ, ശാമ് കോ കരവാ ഭരകര് ഗൌരീ മാഁ കീ പൂജാ കീ ഔര് കഥാ സുനീ। ജബ് അസലീ ചാഁദ് നികലാ, തബ് ഉസനേ ഛലനീ സേ ചാഁദ് കോ ദേഖാ ഔര് അര്ഘ്യ ദിയാ।
- Gujarati
- ફિર્ કરવા ચૌથ્ આયા। ઇસ્ બાર્ વીરાવતી ને સુબહ્ સે નિર્જલ્ વ્રત્ રખા, શામ્ કો કરવા ભરકર્ ગૌરી માઁ કી પૂજા કી ઔર્ કથા સુની। જબ્ અસલી ચાઁદ્ નિકલા, તબ્ ઉસને છલની સે ચાઁદ્ કો દેખા ઔર્ અર્ઘ્ય દિયા।
- Bengali
- ফির্ করবা চৌথ্ আযা। ইস্ বার্ বীরাবতী নে সুবহ্ সে নির্জল্ ব্রত্ রখা, শাম্ কো করবা ভরকর্ গৌরী মাঁ কী পূজা কী ঔর্ কথা সুনী। জব্ অসলী চাঁদ্ নিকলা, তব্ উসনে ছলনী সে চাঁদ্ কো দেখা ঔর্ অর্ঘ্য দিযা।