கர்வா சௌத் விரதக் கதை

ப³ஹுத் புராநே ஸமய் கீ பா³த் ஹை। ஏக் நக³ர் மேம் ஏக் ஸாஹூகார் ரஹதா தா²। உஸகே ஸாத் பே³டே தே² ஔர் ஏக் பே³டீ, ஜிஸகா நாம் வீராவதீ தா²। ஸாதோம் பா⁴ஈ அபநீ இகலௌதீ ப³ஹந் கோ ப³ஹுத் ப்யார் கரதே தே² ஔர் உஸே கி²லாஏ பி³நா கு²த்³ கா²நா நஹீம் கா²தே தே²।१॥1॥॥1॥Bahut purane samay ki baat hai. Ek nagar mein ek sahukar rehta tha. Uske saat bete the aur ek beti, jiska naam Veeravati tha. Saaton bhai apni iklauti behan ko bahut pyaar karte the aur use khilaye bina khud khana nahin khate the.

வீராவதீ கா விவாஹ் ஹுஆ। விவாஹ் கே பா³த்³ ஜப்³ பஹலா கரவா சௌத்² ஆயா, தப்³ வஹ் அபநே மாயகே மேம் தீ²। உஸநே அபநீ பா⁴பி⁴யோம் கே ஸாத்² ஸுப³ஹ் ஸே நிர்ஜல் வ்ரத் ரகா²। தி³ந் ப⁴ர் ந குச்² கா²யா, ந பாநீ பியா।२॥2॥॥2॥Veeravati ka vivah hua. Vivah ke baad jab pehla Karwa Chauth aaya, tab vah apne maayke mein thi. Usne apni bhabhiyon ke saath subah se nirjal vrat rakha. Din bhar na kuchh khaya, na paani piya.

ஶாம் ஹோதே-ஹோதே பூ⁴க்² ஔர் ப்யாஸ் ஸே வீராவதீ பே³ஹால் ஹோ க³ஈ। பா⁴ஈ க⁴ர் லௌடே தோ ப³ஹந் கோ முரஜா²யா ஹுஆ தே³க²கர் உநஸே ரஹா நஹீம் க³யா। உந்ஹோம்நே கஹா, “ப³ஹந், குச்² கா² லோ।” வீராவதீ போ³லீ, “ஆஜ் கரவா சௌத்² ஹை। சாந்த்³ கோ அர்க்⁴ய தே³கர் ஹீ கா²ஊங்கீ³।”३॥3॥॥3॥Shaam hote-hote bhookh aur pyaas se Veeravati behaal ho gayi. Bhai ghar laute to behan ko murjhaya hua dekhkar unse raha nahin gaya. Unhone kaha, “Behan, kuchh kha lo.” Veeravati boli, “Aaj Karwa Chauth hai. Chaand ko arghya dekar hi khaungi.”

சாந்த்³ நிகலநே மேம் அபீ⁴ ப³ஹுத் தே³ர் தீ²। பா⁴இயோம் நே ஏக் உபாய் ஸோசா। ஸப³ஸே சோ²டா பா⁴ஈ தூ³ர் ஏக் பீபல் கே பேட்³ பர் சட்⁴ க³யா ஔர் உஸநே தீ³யா ஜலாகர் ச²லநீ கீ ஓட் மேம் ரக்² தி³யா। தூ³ர் ஸே வஹ் ரோஶநீ ஐஸீ லக³தீ தீ², ஜைஸே சாந்த்³ நிகல் ஆயா ஹோ।४॥4॥॥4॥Chaand nikalne mein abhi bahut der thi. Bhaiyon ne ek upaay socha. Sabse chhota bhai door ek peepal ke ped par chadh gaya aur usne diya jalakar chhalni ki ot mein rakh diya. Door se vah roshni aisi lagti thi, jaise chaand nikal aaya ho.

பா⁴ஈ ப³ஹந் கே பாஸ் ஆஏ ஔர் போ³லே, “தே³கோ², சாந்த்³ நிகல் ஆயா ஹை। அர்க்⁴ய தே³ தோ³।” பா⁴பி⁴யோம் நே உஸே ஸமஜா²நா சாஹா கி யஹ் சாந்த்³ நஹீம் ஹை, பர் போ⁴லீ வீராவதீ நே பா⁴இயோம் கீ பா³த் மாந் லீ। உஸநே உஸ் ரோஶநீ கோ அர்க்⁴ய தி³யா ஔர் கா²நா கா²நே பை³ட்² க³ஈ।५॥5॥॥5॥Bhai behan ke paas aaye aur bole, “Dekho, chaand nikal aaya hai. Arghya de do.” Bhabhiyon ne use samjhana chaha ki yah chaand nahin hai, par bholi Veeravati ne bhaiyon ki baat maan li. Usne us roshni ko arghya diya aur khana khane baith gayi.

பஹலே கௌர் மேம் பா³ல் நிகலா। தூ³ஸரே கௌர் பர் உஸே சீ²ங்க் ஆ க³ஈ। தீஸரா கௌர் உடா²யா ஹீ தா² கி ஸஸுரால் ஸே க²ப³ர் ஆஈ கி உஸகே பதி அப்³ இஸ் ஸம்ஸார் மேம் நஹீம் ரஹே।६॥6॥॥6॥Pehle kaur mein baal nikla. Doosre kaur par use chheenk aa gayi. Teesra kaur uthaya hi tha ki sasural se khabar aayi ki uske pati ab is sansar mein nahin rahe.

வீராவதீ ரோதீ-பி³லக²தீ ஸஸுரால் பஹுஞ்சீ। உஸீ ராத் இந்த்³ர கீ பத்நீ, தே³வீ இந்த்³ராணீ, த⁴ரதீ பர் ஆஈம்। வீராவதீ நே உநகே சரண் பகட்³ லிஏ ஔர் பூசா², “மேரே ஸாத்² ஐஸா க்யோம் ஹுஆ?” இந்த்³ராணீ நே கஹா, “துமநே அஸலீ சாந்த்³ தே³கே² பி³நா வ்ரத் கோ²ல் தி³யா। தும்ஹாரே பா⁴இயோம் நே ப்ரேம் மேம் ஆகர் துமஸே ச²ல் கியா தா²।”७॥7॥॥7॥Veeravati roti-bilakhti sasural pahunchi. Usi raat Indra ki patni, Devi Indrani, dharti par aayin. Veeravati ne unke charan pakad liye aur poochha, “Mere saath aisa kyon hua?” Indrani ne kaha, “Tumne asli chaand dekhe bina vrat khol diya. Tumhare bhaiyon ne prem mein aakar tumse chhal kiya tha.”

இந்த்³ராணீ நே ஆகே³ கஹா, “அப்³ பூரே வர்ஷ ஹர் மஹீநே கீ சௌத்² கா வ்ரத் ஶ்ரத்³தா⁴ ஸே ரகோ²। அக³லே கரவா சௌத்² பர் பூரே நியம் ஸே வ்ரத் கரோ ஔர் அஸலீ சாந்த்³ கோ அர்க்⁴ய தோ³। தப்³ தும்ஹாரா ஸுஹாக்³ லௌட் ஆஏகா³।”८॥8॥॥8॥Indrani ne aage kaha, “Ab poore varsh har mahine ki chauth ka vrat shraddha se rakho. Agle Karwa Chauth par poore niyam se vrat karo aur asli chaand ko arghya do. Tab tumhara suhaag laut aayega.”

வீராவதீ நே கிஸீ கோ அபநே பதி கா தா³ஹ்-ஸம்ஸ்கார் நஹீம் கரநே தி³யா। வஹ் பூரே வர்ஷ உநகே பாஸ் பை³டீ² ரஹீ, உநகீ ஸேவா கரதீ ரஹீ ஔர் ஹர் மஹீநே கீ சௌத்² கா வ்ரத் ரக²தீ ரஹீ। மந் ஹீ மந் வஹ் கரவா மாதா கா ஸ்மரண் கரதீ ரஹதீ தீ²।९॥9॥॥9॥Veeravati ne kisi ko apne pati ka daah-sanskar nahin karne diya. Vah poore varsh unke paas baithi rahi, unki seva karti rahi aur har mahine ki chauth ka vrat rakhti rahi. Man hi man vah Karwa Mata ka smaran karti rehti thi.

பி²ர் கரவா சௌத்² ஆயா। இஸ் பா³ர் வீராவதீ நே ஸுப³ஹ் ஸே நிர்ஜல் வ்ரத் ரகா², ஶாம் கோ கரவா ப⁴ரகர் கௌ³ரீ மாம் கீ பூஜா கீ ஔர் கதா² ஸுநீ। ஜப்³ அஸலீ சாந்த்³ நிகலா, தப்³ உஸநே ச²லநீ ஸே சாந்த்³ கோ தே³கா² ஔர் அர்க்⁴ய தி³யா।१०॥10॥॥10॥Phir Karwa Chauth aaya. Is baar Veeravati ne subah se nirjal vrat rakha, shaam ko karva bharkar Gauri Maa ki pooja ki aur katha suni. Jab asli chaand nikla, tab usne chhalni se chaand ko dekha aur arghya diya.

உஸகீ ஸச்சீ ஶ்ரத்³தா⁴ ஸே கரவா மாதா ப்ரஸந்ந ஹுஈம்। உநகே ஆஶீர்வாத்³ ஸே வீராவதீ கா பதி ஐஸே உட்² பை³டா², ஜைஸே க³ஹரீ நீந்த்³ ஸே ஜாகா³ ஹோ। கஹதே ஹைம், தபீ⁴ ஸே ஸுஹாகி³நேம் யஹ் வ்ரத் பூரே நியம் ஸே ரக²தீ ஹைம் ஔர் சாந்த்³ கோ தே³க²கர், அர்க்⁴ய தே³கர் ஹீ வ்ரத் கோ²லதீ ஹைம்।११॥11॥॥11॥Uski sachchi shraddha se Karwa Mata prasann huin. Unke aashirvaad se Veeravati ka pati aise uth baitha, jaise gehri neend se jaaga ho. Kehte hain, tabhi se suhaagin yah vrat poore niyam se rakhti hain aur chaand ko dekhkar, arghya dekar hi vrat kholti hain.

அப்³ கரவா மாதா கீ தூ³ஸரீ கதா² ஸுநிஏ। ப³ஹுத் பஹலே ஏக் நதீ³ கே கிநாரே ப³ஸே கா³ம்வ் மேம் கரவா நாம் கீ ஏக் பதிவ்ரதா ஸ்த்ரீ அபநே பதி கே ஸாத்² ரஹதீ தீ²। ஏக் தி³ந் உஸகா பதி நதீ³ மேம் நஹாநே க³யா।१२॥12॥॥12॥Ab Karwa Mata ki doosri katha suniye. Bahut pehle ek nadi ke kinare base gaon mein Karva naam ki ek pativrata stri apne pati ke saath rehti thi. Ek din uska pati nadi mein nahane gaya.

நஹாதே ஸமய் ஏக் மக³ரமச்ச² நே உஸகா பைர் பகட்³ லியா ஔர் உஸே பாநீ மேம் கீ²ஞ்சநே லகா³। பதி நே ஜோர் ஸே கரவா கோ புகாரா। கரவா தௌ³ட³கர் ஆஈ ஔர் உஸநே கச்சே ஸூத் கே தா⁴கே³ ஸே மக³ர் கோ பா³ந்த்⁴ தி³யா। உஸகே ஸதீத்வ கே ப³ல் ஸே மக³ர் ஐஸா ப³ந்தா⁴ கி ஹில் பீ⁴ ந ஸகா।१३॥13॥॥13॥Nahate samay ek magarmachh ne uska pair pakad liya aur use paani mein kheenchne laga. Pati ne zor se Karva ko pukara. Karva daudkar aayi aur usne kachche soot ke dhaage se magar ko baandh diya. Uske satitva ke bal se magar aisa bandha ki hil bhi na saka.

பி²ர் கரவா யமராஜ் கே பாஸ் பஹுஞ்சீ ஔர் போ³லீ, “ஹே யமராஜ், இஸ் மக³ர் நே மேரே பதி கோ பகடா³ ஹை। இஸே அபநே லோக் லே ஜாஇஏ ஔர் மேரே பதி கோ லம்பீ³ ஆயு தீ³ஜிஏ।” யமராஜ் நே கஹா, “அபீ⁴ இஸ் மக³ர் கீ ஆயு பா³கீ ஹை। மைம் இஸே நஹீம் லே ஜா ஸகதா।”१४॥14॥॥14॥Phir Karva Yamraj ke paas pahunchi aur boli, “He Yamraj, is magar ne mere pati ko pakda hai. Ise apne lok le jaiye aur mere pati ko lambi aayu dijiye.” Yamraj ne kaha, “Abhi is magar ki aayu baaki hai. Main ise nahin le ja sakta.”

கரவா நே கஹா, “யதி³ ஆப் ஐஸா நஹீம் கரேங்கே³, தோ மைம் ஆபகோ ஶாப் தே³ தூ³ங்கீ³।” பதிவ்ரதா கே ஶாப் ஸே யமராஜ் பீ⁴ ட³ர் க³ஏ। உந்ஹோம்நே மக³ர் கோ யமலோக் பே⁴ஜ் தி³யா ஔர் கரவா கே பதி கோ லம்பீ³ ஆயு கா வரதா³ந் தி³யா।१५॥15॥॥15॥Karva ne kaha, “Yadi aap aisa nahin karenge, to main aapko shaap de doongi.” Pativrata ke shaap se Yamraj bhi dar gaye. Unhone magar ko Yamlok bhej diya aur Karva ke pati ko lambi aayu ka vardaan diya.

தபீ⁴ ஸே கரவா கோ கரவா மாதா கே ரூப் மேம் யாத்³ கியா ஜாதா ஹை। கரவா சௌத்² பர் ஸுஹாகி³நேம் உநஸே அபநே பதி கீ ரக்ஷா ஔர் லம்பீ³ ஆயு கீ ப்ரார்த²நா கரதீ ஹைம்।१६॥16॥॥16॥Tabhi se Karva ko Karwa Mata ke roop mein yaad kiya jata hai. Karwa Chauth par suhaagin unse apne pati ki raksha aur lambi aayu ki prarthana karti hain.