శివుడు

వేదాల్లో ఆయన రుద్రుడు. ఉగ్రుడే అయినా రోగాలను నయం చేసేవాడు. మహామృత్యుంజయ మంత్రం ఆయనను త్ర్యంబకుడు, అంటే మూడు కళ్ళవాడు అని పిలుస్తుంది. కాలక్రమంలో రుద్రుణ్ణి శివుడు, అంటే మంగళకరుడు అని పిలవడం మొదలైంది. భక్తులకు ఆయనే పరమేశ్వరుడు. ధ్యానంలో కూర్చున్న యోగీ ఆయనే, తాండవం చేసే నటరాజూ ఆయనే.

పురాణాల ప్రకారం దేవతలు, రాక్షసులు పాలసముద్రాన్ని చిలికినప్పుడు మొదట హాలాహల విషం పుట్టింది. అది లోకాలన్నింటినీ కాల్చేసేంత భయంకరమైనది. లోకాలను కాపాడటానికి శివుడు ఆ విషాన్ని మింగాడు. పార్వతీదేవి దాన్ని ఆయన గొంతులోనే ఆపింది, దాంతో గొంతు నీలంగా మారింది. అందుకే ఆయన నీలకంఠుడు. అందుకే శివలింగంపై చల్లని నీళ్ళు, పాలు అభిషేకం చేస్తారని చాలామంది చెబుతారు.

ఆయన జటాజూటంలో చంద్రవంక, గంగ ఉంటాయి. మెడలో పాములు, ఒంటిపై విభూతి. అర్ధనారీశ్వర రూపంలో సగం శివుడు, సగం పార్వతి. వినాయకుడు, కుమారస్వామి ఆయన కుమారులు. ప్రతి శివాలయంలో నంది స్వామి వైపు చూస్తూ కూర్చుని ఉంటాడు.

శివుడు చాలా తక్కువతో తృప్తిపడతాడు, అందుకే భోళా శంకరుడు. ఒక బిల్వపత్రం, కాసిన్ని నీళ్ళు, మనస్ఫూర్తిగా "ఓం నమః శివాయ" చాలు. కేదార్‌నాథ్ నుంచి రామేశ్వరం వరకు ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలు ఉన్నాయి; శ్రీశైలం మల్లికార్జున స్వామి కూడా వాటిలో ఒకటి. కాశీలో ఆయన విశ్వనాథుడిగా కొలువై ఉన్నాడు. భక్తులు ఈ క్షేత్రాలకు యాత్ర చేస్తారు.